Samochody

Gdzie najlepiej łapać stopa?

Najlepiej jest wybrać w lecie miejsce zacienione, nie narażone na działanie słońca, bo możemy się szybko zmęczyć, a w tego typu podróży z pewnością trzeba oszczędzać siły bo nie wiadomo co się może wydarzyć. Możemy na przykład utknąć w środku nocy w miejscu, gdzie spanie może być po prostu niebezpieczne jeżeli w ogóle możliwe. Wtedy jeśli jesteśmy zmęczeni ponad miarę gwarantowany brak chęci do dalszej podróży, chyba że jest się weteranem. W nocy miejsce do łapania stopa trzeba w miarę możliwości wybrać sobie tak, żeby być widzianym w takiej odległości, która pozwoli kierowcom zauważyć nas, ocenić, czy mogą się zatrzymać i generalnie, przemyśleć sprawę. Idealną placówką jest wysepka przystanku autobusowego bądź jakakolwiek inna wyspa. W gorszym przypadku niech będzie to jakiś zjazd. Zawsze należy stać przy szerokiej drodze, tak , żeby kierowca mógł się zatrzymać bez niebezpieczeństwa ze strony jadących za nim pojazdów. W przeciwnym razie po prostu zrezygnuje z zatrzymywania się, czasu ma niewiele na decyzję.

Niektórzy dziwią się jak można podróżować w ten sposób

Zdarzają się kierowcy, którzy przez cały czas odkąd z nimi jedziesz nie mogą się nadziwić co ty wyprawiasz i próbują namówić na odwiezienie na stacje kolejową bądź najbliższy przystanek autobusowy. Nie potrafią i nie chcą pojąć, że wybrałeś taki sposób podróży właśnie dla przyjemności a nie z przymusu a już na pewno nie kryje się za tym żaden dramat, jak czasami gotowi są sądzić. Najlepiej jest takich olewać. Zresztą niczego nie da się innego zrobić, bo wszelka z nimi rozmowa jest ogromnym strachem podszyta. Nie szczędzą dobrych rad wypowiadanych trwożliwym szeptem, wykrzykiwań i innych uciążliwości. Szkoda energii na tłumaczenie takim ludziom co się dzieje. TO jest dziwny fakt zwłaszcza że dramatyzują tak tez ludzie młodzi, którzy z reguły moglibyśmy się spodziewać że są nieco bardziej otwarci co do różnego sposobu robienia wszystkiego co się ze sobą chce niż ludzie starsi i wychowani w innych czasach historycznych. To prawda, że za czasów komuny w Polsce więcej osób jeździło stopem i było to normalne.

Kierowca, który lubi ponarzekać i wyżalić się

Bywa, że zatrzymują się tacy, którzy sprawiają wrażenie jakby zatrzymali się tylko po to, żeby narzekać. Szukają kogoś, komu mogliby opowiedzieć wszystko co ich dręczy w tym podłym kraju lub w tej podłej młodzieży. Są bardzo niezadowoleni i cechują się kąśliwym, cynicznym humorem. Rzadko są inteligentni. Raczej mają jednostronny obraz świata, z którego nie zbaczają. Choćbyś nie wiem jak trzeźwej uwagi nie rzucił, przyjmą to z po gardą starszego mędrca, który już niejedno przeżył, a reszta nie wie nic. Nie potrafią dyskutować. Nie mieści im się to w ich zwyczajach. Nie są ciekawi w przeciwieństwie do tych pierwszych co robisz. Zbywają wszystko uśmieszkiem nikłym pod nosem, jakby wszystko było wiadome i jasne i jakby wiedzieli, że wszystko do złego doprowadzi. W najbardziej rozbudowanych wypowiedziach, czyli tych o Polsce i złu tego świata słyszymy powątpiewanie we wszystko co jest. Istne zawodzenie. Czasami nawet w ten sposób bez wstępu zaczynają rozmowę za nic mając sobie kurtuazję. Są to zamknięci ludzie.

Ludzie chcą wiedzieć bardzo dokąd jedziesz.

Jeden z typów ludzi zabierających na stopa. Nie twierdzimy, że nie zabierają wszyscy, bo może tak jest, a ludzie generalnie dzielą się na takie prowizorycznie skonstruowane typy. Zadający mnóstwo pytań. Jest to osiemnaście pytań na minutę. O dziwo, oczekują żywo odpowiedzi. To jest męczące, jeśli spotykasz któregoś z kolei takiego kierowcę na swojej trasie i zaczynają się pytania w stylu: a czym się zajmujesz? a ile już skończyłaś lat? a dokąd i po co jedziesz? a i kiedy chcesz tam dotrzeć? roztrząsają każdą odpowiedź, nawet jeśli od dłuższego czasu odpowiadasz półsłówkami. Widocznie chcą porozmawiać. Kiedy nie rozmawiasz z nimi, sami zaczynają mówić, ale bardzo mało. Potrzebują może bardziej żeby im coś opowiadać. Jeżeli nie podoba nam się zabawianie kierowcy nie musimy zwracać uwagi na spojrzenia jakby się czegoś po nas spodziewano, jakiegoś nadzwyczajnego kosmicznego wyglądu, czy czegoś równie egzotycznego. Jazda z tymi ludźmi wygląda jak jazda z ankieterami. Na szczęście często okazują się sympatyczni i nie zabierają na dłuższe trasy. Są to miejscowi.

Najlepsza rada na trasie służy ten, który byl kiedys w tej samej sytuacji

Kiedy jeździsz autostopem zawsze możesz liczyć na tych, którzy akurat jadą swoim samochodem, ale sami jeździli bądź jeżdżą stopem. Chcą sobie przypomnieć czasy młodości i z obudzonego sentymentu zabierają, a ty na tym korzystasz, bo są to ludzie zazwyczaj doświadczeni, ciekawi i nie wyskakują z jakimiś głupotami. Nie mówiąc już o tym, ze gdy pytasz takiego o techniczne strony danej trasy prawie nigdy nie wywiedzie cię w pole w przekonaniu że wie najlepiej tak jak sądzą domorośli kierowcy z mapą w schowku. Może myślą tak dlatego że mają tę mapę w zanadrzu. Wielka tajemnica. Wiedzą jak czasami zdarza się w czasie podróży, czyli jeśli stoimy w miejscu, gdzie wyglądamy podejrzanie albo ciężko jest się kierowco zatrzymać, to możemy pamiętać o starych autostopowiczach, którzy obecnie są juz zmotoryzowanymi rodzicami młodszego pokolenia. Możemy się od nich dowiedzieć kilku śmiesznych rzeczy o jeżdżeniu stopem dawniej. Istniały na przykład książeczka autostopowicza. Zbierało się punkty za zabieranie ludzi.